İstanbul Tiyatro Festivali kapsamında sahnelenen Rüzgar Ağacı, Fernando Melo'nun koreografisiyle dansı, ışığı, gölgeleri ve hareketli dekoru bir araya getiriyor. Modern dansın farklı anlatım olanaklarını keşfettiğim bu gösteride, dansçıların uyumu ve sahnede oluşan göz yanılsamaları öne çıkıyor. Rüzgar Ağacı hakkındaki kişisel izlenimlerimi ve gösterinin detaylı incelemesini okuyun.

Gaetano Donizetti’nin Lucia di Lammermoor operasını İstanbul Devlet Opera ve Balesi’nin sahnelemesiyle izledim. Sahneleme anlayışı ve kostümlerden solistlerin performanslarına, koro ve orkestranın katkısından eserin bende bıraktığı izlenimlere kadar değerlendirmelerimi bu yazıda paylaşıyorum.

Felicia Collective’in ARCHÉ yapımını dansın enerjisi, Antik Yunan anlatıları ve sahnede yaratılan görsel dünya üzerinden değerlendiriyorum. Koreografinin gücünden ışık ve gölge kullanımına, müzikten oyunculuklara kadar oyunun öne çıkan yanlarını ve geliştirilmesini beklediğim noktaları Gökyüzü Güncesi’nde anlattım.

İstanbul Devlet Opera ve Balesi'nin sahneye taşıdığı *Afife* modern balesini izlenimlerimle değerlendiriyorum. Afife Jale'nin yaşamını ve mücadelesini dansla anlatan eserde dansçı yorumlarından müziğe, kostümlerden dekor, ışık ve video tasarımına kadar öne çıkan ayrıntıları paylaşıyorum.

Evde uzanıp The Houseseat’te Gece Kraliçesi’ni açtığımda, süresine bakıp bir an düşündüm. Bir saat kırk dört dakika uzun gelebilirdi. Yine de merakıma yenilip izlemeye başladım. Bir süre sonra süreyi düşünmeyi bıraktım. Kulüpteki insanları tanımak, aralarındaki konuşmaları dinlemek ve geçmişlerinde neler yaşandığını öğrenmek istiyordum. Tiyatro Oyun Kutusu’nun sahneye taşıdığı bu hikayeye gülerek, zaman zaman da duygulanarak eşlik ettim. Oyun bittiğinde ise karakterler üzerin

Gökyüzü Güncesi'ni yeni açtığım dönemde gelen tiyatro davetleri benim için ayrı bir anlam taşıyordu. Henüz yolun başındayken ve çok geniş bir kitleye hitap etmiyorken tiyatroların beni de oyunlarına davet etmeleri, izlenim yazılarıma ve yaptığım işe değer verdiklerini hissettiriyordu. Ben de bu dönemde farklı yapımları izleyerek hem yeni oyunlar keşfetmek hem de izlenim yazılarımı geliştirmek istiyordum. Geçen sezon Duygu Yiğit'in davetiyle izlemeyi planladığım Görünmediği Gi

Son zamanlarda farklı tiyatro oyunlarında çevirmen olarak adını sıkça duyduğum Zeynep Anacan'ın çalışmalarını merak ediyordum. Uzun zamandır izlemek istediğim “Ermiş”in House of Performance sahnesinde seyirciyle buluşacağını öğrendiğimde kendisiyle iletişime geçtim. Daveti sayesinde 9 Ekim Cuma akşamı oyunu izleme fırsatı buldum. Hem merak ettiğim bir eserle tanışacak hem de daha önce farklı yapımlarda ismine rastladığım bir çevirmenin çalışmasını sahnede görecektim. “Ermiş”